Kemiklerine KadarTo the Bone

Yirmi yaşındaki Ellen, daha önce dört tedavi programından çıkmış ve hiçbirinden kalıcı bir sonuç alamamıştır. Ailesi son bir deneme olarak onu, alışılmadık yöntemleriyle tanınan bir doktorun yürüttüğü grup evine yerleştirir; burada yeme bozukluğuyla yaşayan başka gençlerle aynı çatı altında kalacaktır. Marti Noxon’un yazıp yönettiği ilk uzun metraj, hastalığı bir irade meselesi olarak sunmayı reddeder ve iyileşmenin kararla değil, yaşamayı istemeyi öğrenmekle başladığını savunur. Aile sofrasındaki gerilim, kara mizah ve tedavi sürecinin bürokrasisi aynı tonun içinde durur. Hem yönetmenin hem başrol oyuncusunun kendi geçmişlerine dayanan yapım, gösterime girdiği dönemde hastalığı sorumsuzca görünür kıldığı gerekçesiyle ciddi eleştiriler de aldı; bugün hâlâ nasıl anlatılması gerektiği tartışılan bir filmdir.